บทชีวิต ตอน โจรกระชาก...โดน ผ้าอ้อม
การสูญเสียหายต่อชีวิตและทรัพสินย์ของประชาชนเกือบทุกวัน เป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นในสังคมที่มีกฏหมายที่ดีและเข้าถึง เราไม่พูดถึงประเทศอื่นเพราะเรื่องนี้ข้าพเจ้ารู้น้อยเหลือเกินที่สุด จึงมาพูดแต่เรื่องบ้านเรานี่ดีกว่า
ข้าพเจ้าคิดว่า....คนกลุ่มนี้ควรได้รับการช่วยเหลืออย่างด่วน
1. ตำรวจจับคนร้ายไม่ได้สักคน ไปตามคดีใหญ่ๆไม่มีคนดูแลคดีเล็กๆแบบนี้โจรจึงได้ใจ
2. เกิดอะไรขึ้นกับคนไม่มีงานทำ ไม่มีเงินแล้วต้องขโมยของเหรอ เชื่อมั้ยเป็นขอทานยังดูสุจริตกว่าเป็นไหนๆที่ไม่ทำร้ายหรือไปบังคับคนอื่น
3. ทุกคนมีทางเลือก ทางที่ดีรัฐควรจัดคนให้เข้าถึงกลุ่มคนเหล่านี้ด้วย เพื่อแนะนำชี้แนะ อบรม หางาน สร้างอาชีพ ให้ดูแลตัวเองได้
4. มูลนิธิในประเทศเรามีมากมาย แนะนำเขา ช่วยคนเหล่าให้มีทางออกดีกว่า การเป็นขโมยตลอดชีวิตไม่ดี ชีวิตมันจะจบไม่สวยแน่นอน
ข้าพเจ้ามองว่าวันนั้นช่างโชคดีที่ข้าพเจ้ายังมีชีวิตอยู่ในวันนี้ ยังเริ่มทำงานหาซื้อของใหม่ได้ แบบค่อยเป็นค่อยไป แต่อดสงสารบางคนถูกขโมยของไม่พอ ยังต้องถูกทำร้ายให้บาดเจ็บอีก บางครั้งที่ดูข่าวฆ่าชิงทรัพย์ก็มีกันบ่อยๆ แบบที่ฆ่าข่มขืนก็มีมากมาย ทำร้ายกันไปจนตายก็มี บางทีความตายครั้งเดียวที่มี ก็ต้องมาแลกกับเงินในกระเป๋าเพียงไม่กี่บาท อาจจะแค่ 20 บาทด้วยซ้ำใครจะรู้
ทุกวันเราต้องพึ่งตัวเองที่สุด ระวังตัวเองอย่างดี หญิงสาวเลิกงานดึกเดินในที่เปลี่ยวหรือต้องอยู่ตามลำพังคนเดียวจะอันตรายมาก ในสังคมทุกวันนี้ ไฟข้างถนนมีก็น้อย ไม่มีเลยก็หลายสาย Taxi รถรับจ้างต่างๆก็ต่างคนต่างระแวงกันทั้งคู่ ไม่รู้ใครจะเป็นโจรก่อนใคร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น