บทชีวิต ตอน หนังสือชีวิต

บทชีวิต ตอน หนังสือชีวิต โดย ผ้าอ้อม

            ประสบการณ์ชีวิตของแต่ละคนบนโลกนี้ช่างแตกต่างกัน จะมีที่คล้ายกันหรือใกล้เคียงก็เพียงบางเรื่อง คน 1คนมีหนังสือชีวิต คนละ 1เล่ม เอาไว้เขียนบันทึกเรื่องราวชีวิตของตัวเอง ผ่านความทรงจำ บางคนนำมาเผยแพร่ บางคนก็เก็บไว้เป็นความลับ ไม่ต้องการให้ใครอ่าน

เมื่อเราโตขึ้นจะได้รู้จักคนมากขึ้น จากที่เรียน ที่ทำงาน เพื่อนบ้าน จากแหล่งท่องเที่ยว.....

คนมีนิสัยต่างกัน หลากหลายรูปแบบ ดีจริงๆ ไม่ดีเลย ดีต่อหน้าไม่ดีลับหลัง เยอะแยะมากมายต้องเลือกดู เหมือนดูละครที่แต่ละคนต่างก็มีบทบาทเป็นของตัวเอง โลกชีวิตจริงก็เป็นเช่นนั้นเช่นกัน

แน่นอนคนเราต้องเลือกคบคนให้เหมาะกับตัวเอง เหมือนเราเข้าห้องสมุด ต้องเดินไปหาหมวดที่เราสนใจก่อน เพื่อเลือกอ่านบางเล่มเท่านั้น คงมีน้อยคนที่เหมาเอาทุกคนที่เจอเป็นเพื่อนเสียหมด เพื่อนรุ่นพี่ รุ่นน้อง วัยเดียวกัน คนรวย คนจน นักปราชญ์หรือขี้เมา ล้วนมีประสบการณ์ที่แตกต่างกันไป ลองเปิดอ่านลองฟังและศึกษาชีวิตผู้คน มันเป็นการเรียนประสบการณ์ทางลัดที่เราแทบไม่ต้องเสียเวลาไปพิสูจน์เอง

            ข้าพเจ้าได้คุยกับคนแปลกหน้าเสมอ ในเวลาที่เดินทางท่องเที่ยว ชีวิตผู้คนเหล่านั้นน่าสนใจ บางคนก็เป็นคนท้องถิ่นหรือนักเดินทาง  พวกเราได้พูดคุยแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม ภาษา ฯลฯ เมื่อเราเจอเพื่อนที่ดีเจอหนังสือที่ดี   ช่างเป็นเรื่องที่มีความสุขที่ได้แบ่งปันประสบการณ์ต่างๆ   ข้าพเจ้าว่าคนเราเลือกได้ว่าจะยืนตรงจุดไหนของชีวิต อยู่ที่ทัศนะคติการมองโลก  เมื่อเรามีทัศนะคติดีมองโลกด้านบวก แม้ว่าจะเกิดปัญหาอุปสรรคใดๆเข้ามากระทบกระเทือนก็ยังผ่านไปได้ด้วยดี แต่หากใช้ชีวิตคิดในแง่ลบ ข้าพเจ้าเชื่อว่า ถึงผู้นั้นจะมีการงานเงินทองทุกสิ่งแล้ว ชีวิตคงยังเป็นทุกข์อยู่ดี ดังนั้น การดำเนินชีวิต ต้องใช้หัวใจและสมองเดินไปพร้อมๆกัน

หนังสือบางเล่มปกเก่ามากแต่ข้างในกลับแต่คุณภาพ บางเล่มปกสวยงามแต่ไม่มีอะไรที่เป็นสาระด้านในเลย หรือปกสวยด้านในดีมีคุณภาพก็มีมากมาย ไม่มีใครู้ว่าข้างในหนังสือมีอะไรนอกจากเราเปิดอ่านก่อน บางเล่มเกริ่นนำมาดีโฆษณาไว้ปกหลัง แต่พออ่านแล้วกลับมีดีแค่นั้นเอง จงหาเล่มที่เหมาะกับเราแล้วค่อยๆอ่าน อย่าตัดสินคนภายนอกเหมือนหน้าปกหนังสือ อย่ามองว่าหนังสือราคาแพงจะมีสาระดีกว่าเล่มอื่นๆ