บทชีวิต ตอน ชายหญิงเท่าเทียมจริงหรือ โดย ผ้าอ้อม
ในสังคมไทยก็เช่นกัน ตั้งแต่สมัยก่อนผู้ชายเป็นผู้ทำงานนอกบ้านหาเงิน สร้างชื่อเสียง อำนาจ บารมี เพื่อปกป้องดูแลผู้หญิง ที่มีหน้าที่ดูแลบ้าน ทำงานบ้าน เลี้ยงลูก เป็นแม่ศรีบ้านศรีเรือน
เมื่อเวลาผ่านไป ทุกสิ่งในโลกก็ย่อมมีการเปลี่ยนแปลง ตอนนี้ผู้ชายบางส่วนกลายเป็นผู้หญิงและผู้หญิงก็พยายามจะเป็นผู้ชาย เทคนิคการแพทย์เจริญก้าวไกลมาก แทบจะทำอะไรก็ได้เปลี่ยนคนได้เปลี่ยนเพศเปลี่ยนหน้าทำได้หมด ผู้ชายเริ่มทำงานบ้านเอง ดูแลลูกช่วยกัน ผู้หญิงก็เริ่มมีบทบาทในสังคมนอกบ้านเยอะขึ้น ออกมาทำงานหาเงินดูแลตัวเองได้ มีสิทธิมีเสียงมากขึ้น แต่ก็ยังมีมากที่ตกเป็นเหยื่อของความรุนแรงจากผู้ชาย เช่น สามีทำร้ายภรรยา คดีข่มขืน ทารุณ ต่างๆนานา ยิ่งในประเทศที่ให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง กฎหมายแทบจะไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย
ในประเทศไทยจริงๆแล้ว มีกฎหมายคุ้มครองสิทธิเด็กและสตรี มีองค์การช่วยเหลือกลุ่มเด็กและผู้หญิงที่ถูกทำร้าย แต่ก็ไม่ทั่วถึง เพราะฉันมองว่ากฏหมายในไทยไม่เข้มแข็งพอ ข้าพเจ้าเห็นบ่อยมากในหอพักอาศัยห้องเช่าที่ข้าพเจ้าได้เคยอยู่มา ส่วนมากเด็กมหาลัยหรือวัยรุ่นวัยทำงานที่มีแฟนแล้วอยู่ด้วยกัน เวลาทะเลาะก็ตบตีกันผู้หญิงก็ร้องให้ช่วยกันประจำ แรกๆก็มีคนช่วย พอช่วยแล้วมันก็ไปดีกันอีก คราวนี้คนช่วยเลยกลายเป็นหมาหัวเน่าไปตามๆกัน ตอนหลังร้องให้ช่วยอีกเลยไม่มีใครอยากไปยุ่ง ปล่อยตามชะตากรรมเลย บางทีคนช่วยมันก็เอือมระอาได้นะข้าพเจ้าว่า ยิ่งบางทีกรณีที่ พอช่วยแล้วพาไปโรงพยาบาลหรือไปหาตำรวจแจ้งความลงบันทึกประจำวัน ผู้ชายก็เสียเงินข้อหาทำร้ายร่างกายแค่นั้น พอออกมามันก็มาดักทำร้ายฝ่ายหญิงอีก ไอ้ที่ขู่ฆ่าก็มีเยอะไป แบบนี้ชีวิตต้องอยู่บนความหวาดระแวงกันไปตลอดเลย ยิ่งกฎหมายไม่มีการสั่งห้ามการเข้าใกล้กันนี่ยิ่งอันตราย เพราะข่าวออกมาเยอะนะ บางทีผู้หญิงเลิกจริงแต่อีกด้านไม่ยอมเลิกนี่ก็ราวีกันไปถึงบ้านถึงที่ทำงานที่เรียนกันเลยทีเดียว น่ากลัวมาก ข่าวที่ออกมาว่าฝ่ายชายง้อไม่สำเร็จ เอาน้ำมันราดตัวแฟนสาวเผาซะเลยหรือที่ไปบ้านฝ่ายหญิงแล้วง้อไม่สำเร็จเหมือนกันทีนี้ยิงยกครัวฝ่ายหญิงกันเลยทีเดียว
เราว่ากฎหมายที่เข้มงวดสำคัญมาก คนเรามีสิทธิในตัวเองมีเสรีภาพเป็นของตัวเอง แต่ไม่มีสิทธิไปทำร้ายผู้อื่นได้ มันไม่ถูกต้อง สิทธิและความคิดมันเป็นของใครของมัน ถ้าให้ดีเรื่องของจิตใต้สำนึกนี่ควรสอนและปลูกฝังกันตั้งแต่เด็กๆเลย แต่บ้านเมืองเรานี่ก็ยากเพราะยังอยู่ในระบบเงินเป็นใหญ่ เงินมาอะไรก็ถูก คนดีๆเหลืออีกเท่าไหร่ไม่รู็ แต่ที่รู้คือ ใครมีเงินมีอำนาจมีเส้นมีสายคนนั้นถูกหมด ไม่ถูกก็หาทางเลี่ยงไปเลี่ยงมาจนได้ ส่วนคนจนในบ้านเราจะมีอะไร ถูกก็กลายเป็นผิดได้ทุกเมื่อ ยิ่งการศึกษาน้อยเงินไม่มีพูดอะไรไปคนเขาก็ไม่อยากฟังนัก บางทีต้องตกเป็นแพะรับบาปไปก็เยอะ
เมื่อไหร่ก็ตามที่คนเราเอาอารมณ์มาเหนือเหตุผล ทุกอย่างแย่แน่ๆ ข้าพเจ้าอ่านข่าวแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนพวกนี้ อยากเอาชนะหรือ?ต้องการอะไร หรือเขาคิดไม่ออกว่าวันนี้เลิกกันไปก็ดีแสดงว่าไม่ใช่คู่เรา ดีเสียอีกมีโอกาสได้เจอคนใหม่ๆอาจจะดีกว่าเป็นหลายเท่า ข้าพเจ้าเชื่อนะว่าเวลาคนหมดใจเอาช้างเอาอะไรมาฉุดก็ไม่อยู่ แต่คนจะอยู่เนี่ยไล่ยังไงก็ไม่ไป อยู่กับคนที่เต็มใจอยู่ด้วยกันดีกว่า อย่าฝืนใจใครเลยพาลไม่มีความสุขกันทั้งคู่ (พูดง่ายแต่ทำยาข้าพเจ้ารู้แต่มันคือเรื่องจริง!)
หลายประเทศในโลกก็มีที่เขาให้สิทธิชายหญิงเท่าเทียมกัน ช่วยกันดูแลลูก ช่วยกันทำงานบ้าน ช่วยกันจ่าย ไม่เอาเปรียบกัน กรณีฝ่ายชายจะทำร้ายผู้หญิงในประเทศนี่ผู้ชายต้องคิดหนักเลยนะ เพราะมันเป็นการละเมิดสิทธิ ทำไปแล้วถูกจับนี่หมดอนาคตกันพอดีแถมถ้าบ้านไหนแต่งงานแล้วสามีทำร้ายภรรยานี่ อาจจะต้องขึ้นศาลหย่าร้างกันเลยทีเดียว นี่แหละเมื่อไหร่ที่กฏหมายไทยสามารถเข้มแข็งได้เท่านี้ มันจะดีมากเวลาคนจะทำอะไรมันจะได้คิดได้มีสติก่อน ไม่ใช่เผลอๆอารมณ์มาล้วนๆจะตีจะฆ่าทำได้เลย มันดูเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนกันเกินไป
ประชากรยิ่งมากขึ้น กฎหมายก็ยิ่งควรรัดกุมและแข็งแรงขึ้น บ้านเมืองจะได้อยู่ในระเบียบ
นำเอาสิ่งที่ดีที่พัฒนาของประเทศอื่นมาเป็นตัวอย่าง สิ่งที่เรามีดีอยู่แล้วในประเทศก็ดำรงคุณค่ามันไว้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น